آندوسکوپی روشی برای تهیه عکس و ویدئو از اندام‌ها و ساختارهای داخلی بدن به وسیله‌ی ابزار اسکوپ است. پزشکان از این روش برای غربالگری، تشخیص و درمان بیماری‌ها استفاده می‌کنند. آندوسکوپی انواع مختلفی دارد و هر کدام از آنها برای اندام‌های مختلف کاربرد دارد. رایج‌ترین انواع آندوسکوپی شامل کولونوسکوپی، آندوسکوپی فوقانی و لاپاراسکوپی است.
آندوسکوپی چیست؟
آندوسکوپی یک روش پزشکی برای مشاهده‌ی اعضای داخل بدن است. در این روش، پزشک یک لوله باریک و انعطاف‌پذیر به نام آندوسکوپ را وارد بدن می‌کند تا قسمت‌های داخلی مانند معده، روده یا اندام‌های دیگر را بررسی کند. روی نوک این لوله یک دوربین و چراغ قرار دارد که تصاویر را به مانیتور منتقل می‌کند و پزشک می‌تواند همه چیز را به‌صورت زنده ببیند. بعضی آندوسکوپ‌ها می‌توانند ابزارهایی را عبور دهند تا نمونه‌برداری یا کارهای درمانی کوچک انجام شود.
پزشکان از آندوسکوپی برای شناسایی و بررسی بیماری‌ها استفاده می‌کنند. یکی از رایج‌ترین انواع آن، کولونوسکوپی است که برای تشخیص سرطان روده بزرگ به کار می‌رود. یکی از مزیت‌های مهم آندوسکوپی این است که می‌توان با استفاده از آن، نمونه‌ای از بافت‌های مشکوک را برداشت و برای بررسی دقیق‌تر به آزمایشگاه فرستاد؛ این کار را بیوپسی می‌نامند. بیوپسی مشخص می‌کند که آیا توده یا ضایعه سرطانی است یا نه. از آندوسکوپی برای کارهای درمانی نیز استفاده می‌شود. آندوسکوپی در موارد زیر به پزشکان کمک می‌کنند که:
- زخم‌ها را ببندند
- دارو تزریق کنند
- مایع تخلیه کنند
- خونریزی داخلی را متوقف کنند
- بافت آسیب‌دیده یا تومورها را بردارند
- انسداد را رفع کرده یا اندام‌هایی که خیلی تنگ هستند را گشاد کنند
- استنت (لوله‌های کوچک برای باز نگه‌داشتن اندام مسدود یا آسیب‌دیده) قرار دهند
- جراحی انجام دهند